
อำเภอชนบท
เขตการปกครอง
อำเภอชนบท แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น ๘ ตำบล ๘๐ หมู่บ้าน
๑. ชนบท | (Chonnabot) | ๑๓ หมู่บ้าน |
๒. กุดเพียขอม | (Kut Phia Khom) | ๗ หมู่บ้าน |
๓. วังแสง | (Wang Saeng) | ๑๑ หมู่บ้าน |
๔. ห้วยแก | (Huai Kae) | ๙ หมู่บ้าน |
๕. บ้านแท่น | (Ban Thaen) | ๘ หมู่บ้าน |
๖. ศรีบุญเรือง | (Si Bun Rueang) | ๑๒ หมู่บ้าน |
๗. โนนพะยอม | (Non Phayom) | ๑๐ หมู่บ้าน |
๘. ปอแดง | (Po Daeng) | ๑๐ หมู่บ้าน |
เขตการปกครองท้องที่จังหวัดขอนแก่น แบ่งออกเป็น ๒๖ อำเภอ ได้แก่
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอชนบท อยู่ทางทิศใต้ของจังหวัดขอนแก่น อยู่ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ ๕๖ กิโลเมตร มีพื้นที่ประมาณ ๔๐๔.๓ ตารางกิโลเมตร หรือ ๒๕๒,๖๘๗.๕ ไร่ โดยมีอาณาเขตติดต่อกับเขตปกครองอื่นๆ ดังนี้
ทิศเหนือ | ติดต่อกับอำเภอมัญจาคีรี และอำเภอบ้านไผ่ (จังหวัดขอนแก่น) |
ทิศตะวันออก | ติดต่อกับอำเภอบ้านไผ่ และอำเภอโนนศิลา (จังหวัดขอนแก่น) |
ทิศใต้ | ติดต่อกับอำเภอพล และอำเภอแวงใหญ่ (จังหวัดขอนแก่น) |
ทิศตะวันตก | ติดต่อกับอำเภอโคกโพธิ์ไชย (จังหวัดขอนแก่น) |

ประวัติความเป็นมา
อำเภอชนบท ก่อตั้งราว พ.ศ. ๒๓๒๖ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชในชื่อ เมืองชลบถวิบูลย์ แปลว่า “เมืองแห่งทางน้ำไหลอันกว้างใหญ่” โดยมีท้าวคำพาวเมืองแสนเป็นเจ้าเมืองคนแรก (ภายหลังได้รับการโปรดเกล้าฯ สถาปนาตำแหน่งเป็นพระจันตะประเทศ เจ้าเมืองชนบท ในปี พ.ศ. ๒๓๓๕ โดยแบ่งเขตพื้นที่ออกจากการปกครองของเมืองสุวรรณภูมิ (ปัจจุบันศูนย์กลางคืออำเภอสุวรรณภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด) ไปขึ้นตรงต่อเมืองนครราชสีมา
ต่อมาสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงปฏิรูปหัวเมืองลาวทั้งหมด จึงทำให้เมืองชลบถวิบูลย์ย้ายมาขึ้นตรงต่อหัวเมืองลาวฝ่ายเหนือ (มณฑลอุดร) จนกระทั่งถูกลดฐานะลงเป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดขอนแก่น ต่อมาไม่นานก็โดนยุบลงเป็นเพียงตำบลหนึ่งในเขตการปกครองของอำเภอบ้านไผ่ ปัจจุบันทางราชการได้จัดตั้งเป็นอำเภอในจังหวัดขอนแก่นอีกครั้ง แต่ชื่อได้เพี้ยนเป็น “ชนบท” ซึ่งแปลว่า “บ้านนอก” ในปัจจุบันมีชื่อเสียงในฐานะเป็นแหล่งทอผ้าไหมมัดหมี่ที่สวยงาม
คำขวัญ
ชนบทเมืองไหม เที่ยวไปภูระงำ
น้ำศักดิ์สิทธิ์ภูหัน ดูตะวันหนองกองแก้ว
แหล่งข้อมูล
วิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี. อำเภอชนบท. สืบค้นเมื่อ วันที่ ๑๕ พฤษภาคม ๒๕๖๖, จาก: https://kku.world/dk76i
สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ